Dagje Goslar

Goslar is weer zo'n stadje wat een bezichtiging waard is. Het stond bekend als de schatkist van het noorden. De eerste vermelding van Goslar is van 976. Het dankt zijn welvaart vooral aan de nabij gelegen mijn in Rammelsberg waar men zink, koper en vooral zilver dolf. In de historische Alststad zijn naast tal van bijzondere gebouwen uit de middeleeuwen, 1500 vakwerkhuizen uit verschillende periodes te zien. De geplaveide straatjes en steegjes in combinatie met de middeleeuwse gebouwen zorgen voor een sprookjesboekdecor. Eigenlijk is de binnenstad van Goslar een bewoond openluchtmuseum en staat daarom ook niet voor niets, samen met het mijngebied Rammelsberg, sinds 1992 op de werelderfgoedlijst van Unesco.

Wij zijn via een mooi bospad naar Goslar gelopen en hebben daar genoten van de mooie architectuur. En van 't lekkere eten: we wilden eigenlijk gewoon ergens een lekker broodje gaan eten als lunch. Maar op de menukaart bij Tim's stonden ook lekkere schnitzels mit pommes. Normaal zijn wij 's middags niet van het warme eten, maar we hebben vandaag een uitzondering gemaakt. Die duitsers weten wel hoe ze schnitzels moeten bakken met knusprige pommes frites. En dan ook nog zo veul. Maar wat was het lekker! Een ijsje uit de hand bij een kraampje in 't centrum paste er eigenlijk niet meer bij. Maar ook dat zag er zo lekker uit. Dus doe maar 2 bolletjes. We lopen 't er dadelijk wel weer af. Niet dus...we waren rond half 5 weer terug op de camping en de magen waren nog steeds gevuld. Een toetje als avondeten nog en dan was 't genoeg voor vandaag.