Onze laatste vakantiedag.

Het plan was om hier in Bergen 2 dagen te fietsen, maar weer werden de plannen gewijzigd. Alleen was 't ditmaal niet ons idee. Vol goeie zin haalden we gistermorgen de fietsen van de drager. Boterhammen hoefden niet te worden gesmeerd, want die zouden we onderweg ergens gaan eten. De tas werd volgeladen met statiegeldflessen uit Duitsland. De richting ging dus eerst naar Goch. Daar bij de Lidl konden we onze flessen kwijt. Goch is op zich wel een leuk stadje, maar zo groot is 't centrum niet dus, daar waren we nogal eens ooit doorheen. We hadden al een lunchroom gezien waar we een lekker broodje konden gaan eten. Altijd lekker zo'n hard broodje met van alles lekkers erop. De magen waren weer gevuld dus konden we de fietstocht beginnen. We moesten eerst een stukje terug om weer in Nederland te komen. Daar had Johan een knooppuntenroute uitgezet. We zitten nog geen 100 m in Nederland en ik rijd lek. Een grote spijker zat er in mijn achterband. En hier eindigde dan ook meteen ons fietsrondje. Er zat niks anders op dan te voet terug te lopen naar de camping. Een 6 1/2 km. We kwamen nog langs een fietszaak maar die had nog 3 kwartier pauze. En daar gingen we niet op wachten. We werden onderweg nog verschillende keren aangesproken zo van: Lek? Kunnen we helpen? Super vriendelijk aangeboden, maar dat hoeft niet. We zijn bijna op de camping. Al wandelend zie je toch weer andere dingen dan op de fiets: in de verte uit een zijstraat zien we een man aan komen gefietst met een loslopende hond voorop. Hij bleef die hond maar roepen, maar die had daar geen oren naar. Alleen naderde hij snel een voorrangsweg. En daar stonden wij af te kijken wat er zou gaan gebeuren. En je raad 't al. Die hond steekt in volle galop de straat over. Alleen ging dat niet zonder slag of stoot want er kwam net een auto aan. Nou ik moet zeggen: het gaf een flinke klap. De hond vloog door de lucht en klapte op een grastussenstrook neer. In paniek stond hij op en rende linea recta dezelfde weg terug. Och erm. Zo vlug als we konden zien had hij uiterlijk geen verwondingen. Toen moest die baas er weer achteraan.  Hoe 't verder is afgelopen weten we niet. Hopelijk vallen zijn verwondingen mee. 

Vandaag hebben we in de ochtend eerst lekker rustig aan gedaan. En hebben we 's middags een klein rondje door natuurgebied de Maasduinen gewandeld. Het is een prachtig gebied, met her en der wat vennetjes, waarin het een drukte van jewelste was met kikkers en waterjuffers. In de gerstvelden stonden de klaprozen en korenbloemen volop in bloei. Kortom dichtbij huis een mooi natuurgebied om te wandelen.

En dan zit de vakantie er op. We hebben alles bij elkaar bijna 7 prachtige weken gehad, waarin we veel mooie dingen hebben beleefd. Ieder plekje waar we geweest zijn was op zijn eigen manier heel speciaal. We kijken hier met een heel fijn gevoel op terug. En zijn dankbaar dat we dit mee hebben mogen maken. Voorlopig is 't effe genoeg en gaan we thuis weer genieten van alles en iedereen.

Ik heb nog wel effe een klein weetje voor jullie voor 't geval jullie binnenkort door de Harz rijden. En dat gaat over de vele kapotte bomen die je ziet. Het verhaal hierachter is dat er heel vroeger, ten tijde van de mijnbouw, de natuur veel geleden had. Men had toen bedacht om er een soort van sparren te planten. Die groeiden hard en dan werd 't weer vlug groen. Alleen kunnen deze bomen minder goed tegen de droogte en de stijgende temperaturen als gevolg van de klimaatveranderingen. En de aanwezigheid van de boktor maakte 't er ook niet beter op. Het natuurbeheer laat de dode bomen wel staan of liggen, want dood hout leeft ook. Intussen is de natuur zich zelf aan 't herstellen. En zie je een grote diversiteit aan jonge aanplant tevoorschijn komen. Het heeft allemaal zijn tijd nog nodig, maar je ziet dat de natuur zich weer positief aan 't ontwikkelen is.

Dit was mijn laatste verhaaltje. Morgen een goed half uur rijden en dan landen we weer op de Hagelkruisweg. Nogmaals fijn dat jullie met ons mee zijn gereisd en dank je voor jullie leuke reacties. Wie weet tot een volgend blog van ons of misschien van jullie. Laat 't dan effe weten, want wij reizen ook graag met jullie mee.

Heel veel groetjes van ons en we spreken elkaar gauw weer.