2 Actieve dagen.

We hebben tot nu toe een heerlijk weekje achter de rug. Alles in huis is weer op orde gemaakt: de bedden verschoond, de was gewassen en 't huis gepoetst. Het weer is deze week  top: rond de 24 gr en volop zon. Wel winderig, maakt dat maakt de golven des te wilder en spectaculairder. En daar houden we van. We horen in de camper de golven op de kust beuken. Door die wind is de temperatuur aangenaam en niet heet. We hebben donderdag een dagje op 't strand vertoeft. De strandstoeltjes werden voor de dag gehaald en meegenomen. Die oudere schenken zitten toch iets makkelijker op 'n stoeltje dan op 'n handdoek. We komen zo ook iets charmanter weer overeind. Alhoewel er bijna niemand op 't strand is, maar toch. Zo voelen we ons nog wat soepel. 1 Dagje op 't strand luieren en dan begint 't toch weer te kriebelen. Wat zullen we morgen (vrijdag) gaan doen? Het plan is om te voet naar 't centrum van Vila Nova de Milfontes te lopen om wat boodschappen te gaan doen. Het wordt een wandeltocht over gravelwegen die op de terugweg hetzelfde is. Er is ook nog de optie om over de doorgaande weg te lopen. Maar dat is met gevaar voor eigen leven. En aangezien we met dit leven nog niet klaar zijn, nemen we de gravelwegen. Het worden uiteindelijk ruim 13 km. Toch wel weer lekker om effe wat te bewegen.

Het smaakte naar meer en daarom besloten we vandaag (zaterdag)  een stuk van het wandelroutenetwerk Rota Vicentina te lopen. Dit netwerk is in totaal 750 km lang. Het pad wat wij liepen is weer een onderdeel daarvan en hoort bij de Fishermen's trail die we in Lagos ook een stukje hebben gelopen. Vandaag liep 't pad door 't losse zand van de duinen. Met weer spectaculaire rotspartijen en beukende golven. We hebben hier 7,5 km van gelopen. Poehpoeh 't waren de Loonse en Drunense duinen maar dan in 't groot. Niks als los zand. Het luie zweet is weer weg en de beenspieren zijn weer wakker geschud. Johan had een rondje gemaakt: langs de kust heen en via de gravelwegen die we gisteren hebben gehad, weer terug. Ik zeg: kunnen we 't kustpad niet ook terug lopen. Langs de kust is toch mooier als over die stoffige gravelweg. 'We zullen eerst wel eens naar 't eindpunt lopen en dan zien we wel verder' zegt hij. Het is maar goed dat hij 't officiële rondje niet van zijn telefoon had gehaald. Want aangekomen op ons eindpunt van 't kustpad hadden we alle 2 geen zin om datzelfde pad terug te lopen door dat losse zand. De spieren waren wakker geschud, maar ze hoeven ook niet klaarwakker te worden. Het is tenslotte vakantie. En zo kwamen we na bijna 14 km weer aan op de camping. Moe, maar voldaan. En dat happy hour smaakte opperbest. Door de chips hoefden we 's avonds geen aardappelen meer. Want die hadden we al gehad. Scheelt weer in de afwas en in 't gas.

We hebben genoten.